woensdag 6 juli 2011

Geplaatst: 30 juli 2011 in Uncategorized

Woensdag 6 Juli 2011 :

6hrs (NYC-time) ’s morgens worden de luikjes voor de oogjes geopend en kom ik samen met the City tot leven; relatieve korte nacht maar toch diepe slaap (thanks to the melatonine) was voor mij genoeg om op te staan en de eerste dag te plukken.

New day” – Sweet Coffee

Pom Wonderful @ rooftop Pod Hotel

In my homeland ben ik 100% ochtendmens, dus geniet ik hier des te meer van. Pure innerlijke gelukzaligheid overvalt me in dit nieuwe continent… Ik stap snel in wat kledij en ga naar tot nu al in mijn favoriet winkeltje op de hoek voor een fles water, Pom Wonderful (puur granaatappelsap uit California – sponsor van Carmin-Cervelo) en een potje vers fruit te kopen.

Ik ga recht naar de rooftop van mijn hotel (14 verdiepingen hoog) om met adembenemende zichten mijn eerste ontbijt te nuttigen. Het zicht en het dito gevoel zijn overweldigend… Als pure ochtendmens kan dit tellen, real goose bumps! Tezamen met “Soundgarden” mijmer ik weg…

Black hole sun” – Soundgarden

Terug met de voetjes op de grond, neem ik een douche en trekken mijn reispartner en ik midtown en downtown Manhattan in op zoek naar deel 2 van ons ontbijt. Ben benieuwd naar het typische Amerikaanse stealcut oatmeal breakfast, want als fervent glutenvrije eter kom ik hier enorm aan mijn trekken. Hmmm, een warme heerlijke havermoutpap met toppings van nootjes, granola, raisins en voor de zoetebekken soortjes suiker. Na opgegeten te hebben op een bankje nabij Fifth Av. kon onze eerste wandeling van start gaan.

Startende aan de rand van Central Park met 8th Av.; langsheen Central Park naar Fifth Av. waar the Apple store, Abercrombie & Fitch en Trump Tower gelegen zijn. We slaan de 53e street in en passeren aan het MoMa museum; blokje om naar St. Patrick’s Cathedral om Rockefeller Plaza en Center te aanschouwen; op het einde ervan zijn de NBC Studios en Radio City Music Hall gevestigd. We stappen verder naar Av. of the Americas, 7th Av. om te komen aan het wereldbekende Times Square, waar elk jaar nieuwjaar zes uurkes vroeger van start schiet dan bij ons. Indrukkende televisiebeelden en commercial reclames overvallen je op Times Square : “Top of the Commerce”.

@ Bryant Park

We zijn toe aan een eerste stopplaats voor een drankje en een toiletbezoekje; we houden halt aan “Bryant Park“. Een prachtig stukje groen temidden de skylines waar vele concerten, theaters en films vertoond worden. Mooi plekje natuur temidden de skylines! Jammer dat we maandagavond vertrekken, anders konden we een filmpje meepikken op het gras in Bryant park! Mijn reisgenoot bestelt een ijs thee, denkt een suikerzoete europese ice tea te bestellen maar krijgt echte iced tea, eigenlijk zo slecht nog niet, alles went blijkbaar snel

@ Eataly

Hoe laat is het nu? 11h15. Mijn reispartner stelt : “Het is precies namiddag”. Het jetlag bugje slaat beetje toe! Uren spelen geen rol; we hebben honger en gaan op zoek naar een healthy comfort food. Ideetje komt bij me op : Eataly aan Madison Square Park! Italiaans concept dat komt overwaaien uit Torino en Bologna; een soort van marktplaatsje waar verscheidene soorten restaurants en winkeltjes zijn verdeeld. Hun motto is “We cook what we sell and we sell what we cook”. We kiezen plaats te nemen aan de toog waar koude gerechten, groenten en soep wordt geserveerd. Mijn reispartner neemt een traditionele “Insalata Caprese” en ik een “zuppa di verdure con una insalata”. Smaakt heerlijk! Ik koop nog een t-shirt met het opschrift : “La vita è troppo breve per mangiare male”.

Trekken verder via Broadway naar het zuidelijkste punt van onze uitstap vandaag : Madison Square Park en erna Washington Square Park. Toch een stevige afstand langsheen de commerciële shops van Broadway om uiteindelijk aan de ronde boog van Washington Square Park te komen. De vermoeidheid slaat wat toe en nemen plaats op de vele bankjes. Eventjes uitblazen en genieten van de gezellige rustige drukte van de locals en tourists in het park.

Afterwords we go back uptown by subways, maar eventjes toch uitzoeken waar die metrohalte gelegen is; fuck die ligt goed verscholen! Eventjes nog een flesje water en een crispy rice cracker kopen als dessertje om zo terug uptown te gaan. afstappend aan Lexington Av. wipt mijn reispartner de Gap-store binnen. Terugkomend op ons hotel slaat de vermoeidheid toe en ik stel voor om een klein dutje te doen van max. 45 minuutjes. Na een deugddoend dodo’ke neem ik een douche onder een warme regensproeier en kleed me op met hemdje en broekje en kiezen resto uit om dinner te nuttigen : “Fig and Olive” in Meatpacking District!

Trekken terug naar de metro on 51st street en willen de groene lijn 6 tot 14st Union Square en dan de grijze lijn L naar 14st street, by the way to 14st street went not all very smooth, we dienen drie maal een andere metro te nemen want steeds de verkeerde richting… Fuck jong, niet simpel ze hier, zeker de richting van de metro. Weinig aanwijzingen en de locals kennen enkel de lijnen die zij dagelijks nemen. Maar komen uiteindelijk toch aan in Meatpacking District. Eventjes oriënteren en stappen naar het Mediterraan restaurant “Fig and Olive“. De menukaart oogt zeer uitnodigend : mijn reispartner kiest “grilled steak skewers & couscous” en ik “Salmon a la andalucia”. Ik pas voor het dessert maar mijn reispartner gaat voor een warm chocolate soufflé, candied orange & vanille ice cream; ik hou het bij een sobere maar heerlijke Jasmin tea.

We wandelen nog eventjes door het hippe Meatpacking District. Voorheen een duistere buurt met warehouses van vlees- en kadaverhandelaars, prostituees en drugdealers, maar de laatste jaren een opgewaardeerde buurt vol sjieke winkels, lekkere restaurants en hip mooi volk. The place to be for stars and models; we!

Aantal muziekgroepen hebben hier hun onderkomen waaronder MGMT – “electric feeling”.

We vragen aan onze ober, de cynische gringo, waar we nog iets kunnen drinken en hij stelt voor om naar the Standaard Hotel te gaan en iets te nuttigen op de  rooftopbar, maar aangekomen, blijkt de bar gesloten te zijn. Vreemd: ofwel niet welkom ofwel toch gesloten, maar denken meer aan het eerste! Gaan richting metro en trekken naar ons nestje. Maar eerste nog de juiste metrolijn vinden en vooral de juiste richting. Ofwel ontbreken we het juiste metro-chromosoom ofwel een missing metrolink. Laatste stukje te voet via Av. of the Americas, Madison Av. en Fifth Av. komen we aan ons hotel. Oef!!!  Eerste prachtige dag en avond afsluitend zoals we de dag begonnen zijn : Rooftop. De nacht valt over NYC…

On a rooftop Manhattan, one in the morning, watching the light flash…” – PJ Harvey –

Good night lovely people.

@ rooftop The Pod Hotel

dinsdag 5 juli 2011

Geplaatst: 29 juli 2011 in Uncategorized

Dinsdag 5 Juli 2011:

5h00 wekker loopt af; oogjes gaan open “rise and shine”; een lange dag voor de boeg met een intercontinentale vlucht. 6h30 trein richting Brussel Nationale Luchthaven en 10h00 ready for boarding and taking JetAirways flight to JFK NYThe Big Apple.

Voor Frederik was de ochtend nog jong, daar hij zijn koffer nog moest maken na een halve blind date de vorige avond die ietwat uitgelopen was. Om 6h00 knalde de wekker er luidkeels op los, maar ik had alweer een goeie reden om vroeg uit de veren te kruipen. De reis begon al bij de NMBS. De leuze luidt hier sinds lang en nog steeds “met de trein is altijd een beetje reizen”. Met andere woorden blij dat ik op tijd de vlieghaven in Zaventem gehaald heb en de spreekwoordelijke laatste trein niet gemist heb.

“I’m on a plane that takes me away from places where I belong” – Absynthe Minded.

Mijn reispartner en ik zitten aan de zijkant juist aan het begin van de tweede helft; groot voordeel op die plaats is de lange beenruimte; nadeel is de Indische familie met twee kleine kindjes die redelijk lawaai maken; beloofd voor een toffe vlucht… Ik hou me bezig met het lezen van kranten, Ipod beluisteren en nog beetje NYC belezen. De geur van “pikant Indisch eten” sprint me in de neus en hop de Indische stewardessen zijn er met een vliegtuigmaaltijd. De keuze wordt gegeven tussen een typische Indische maaltijd (lees pikant) en een continentale kiplunch. Ik kies voor het laatste, mijn reispartner voor het eerste (tot spijt the day after). Ik grabbel wat kip en groenten naar binnen en pas voor de twee dessertjes, nl. een wansmakelijk vanillepuddingkje en een frisco van Ijsboerke.

@ jetairways

Na wat gegeten te hebben, komen de eerste geeuwen op en is het tijd om eventjes de batterijen op te laden, want reeds een lange dag achter de rug, en zeker nog een lange voor de boeg. Daarom tijd voor een schoonheidsslaapje. Ik dek me met een dekentje, leg hoofd op kussentje (beiden voor handen voor passagiers), oordopjes in en nekkussentje met bedoeling een napje te doen, want vlucht van bijna 8 hrs. Hopend op een goed uurke in te dommelen droom ik weg met de gedachte “hoe ooit lid te worden van “the High Mile Club…

“Up there so high” – Lalalover

Tot zover de ijdele hoop : slechts een half uurke ben ik weggeweest, wordt ik wakker met een tierende Indische baby naast me. Frederik had het onmiddellijk in de mot dat er geen schoonheidsslaapje zou afkunnen en heeft zelfs geen poging ondernomen. Hij onderging het spektakel van toilet in toilet uit van de respectievelijke ouders van de huilende baby’s. Ik vrees de komende jetlag op eerste dag te NYC, tenzij een “gecontroleerd dutje” wordt ingelast voor avondeten in The City.

What doing next to kill the time? Ik lees mijn twee favoriete kranten nl. “de Tijd” en “La Gazzetta dello Sport” verder. Tot zover Elio Di Rupo zijn grootste stommiteiten inzake “Hoe meer geld uit de zakken halen van de mens die van maandag t.e.m. vrijdag gaan werken en in vrije tijd hun geld trachten te beleggen als een goede huisvader?”. Tof artikel in de roze sportgazet over de mobiele keukens bij sommige ProTour ploegen. Eventjes de beentjes strekken, een toiletbezoekje en piepen waar we reeds hangen. Aha land in zicht! Nog snel het document van Esta (visum) invullen en klaar maken voor “the touch down”. Iets waar ik reeds lang naar uitkijk de eerste maal voet aan grond zetten op een ander continent…

Frederik van zijn kant heeft hem dan maar gesmeten op de boordcomputer die elke zetel in het vliegtuig bezit en is als een bezetene films beginnen kijken.

“Bring it on” – Goose.

By the way, het Indisch koppel begint hun zwijnenstal op te kuisen. De daling wordt fors ingezet, de oortjes klakken en het beloofde vastenland wordt stilletjes aan groter.

“My Propeller” – The Arctic Monkeys.

Touch down went very smooth. Onmiddellijk naar the US Customs met de boze officer “Leroy” vragend naar vingerafdrukken en fotoscan. Valiesje snel oppikken en stante pede naar the Airtrain ( op terminal 8 ) richting Subways om zo Manhattan in te duiken (via de blauwe A lijn). Wauw, We are here; I can’t believe it…!

“This is my US of whatever” –  Liam Lynch

Aangekomen met de metro on the corner of Fifth Av. and 53e street, overvalt de hitte ons op de nek (30 graden celsius en stralende zon) trekken we met de trolly naar 230 East 51st Street naar ons slaapnestje – The Pod Hotel – voor de komende zes nachten.

Na het afzetten van ons valies, toiletbezoekje en kleine verfrissing, gaan we op zoek om het maaggegrom te stillen. Maar eerst de BlackBerry aanschakelen op de WiFi-verbindingen van het hotel; de mailtjes en pinnekes lopen binnen; gratis luxe. On the corner of 3th Av. and 51st street treffen we een supermarkt – Azuur – aan met tien meter lange zelfbediening gaande van vers fruit naar koude en warme groenten, vlees, vis, tofu en soorten koolhydraten. Heel uitnodigend nemen we een groot plastieken pot en scheppen rijkelijk. We trekken naar een klein stukje groene oase met een grote waterval schuin aan ons hotel – Green Acre park – en nemen plaats aan een terrasje. Vrij uitzonderlijk plaatsje temidden de drukke metropool!

lunch @ Green Acre Park

After the healthy lunch ga ik eventjes op bed liggen om de oogjes te sluiten want de vermoeidheid slaat eventjes toe… Na amper 30 minuutjes gelegen te hebben, vloeit de adrenaline nog steeds en beslissen we om een eerste verkenning te doen van Manhattan. Fifth, Park en Madison Av. bewandelend, trekken we naar the Apple Store om ik een Macbook Pro en een Ipod Classic aan te schaffen. Speciaal geval voor een Vlaming die een Macbook wil kopen in the States : French keyboard – azerty -, indien voorradig, 48hr voor ophalen bestellen want moet worden aangepast. We wandelen verder Fift Av af en slaan 51st street af richting hotel.

@ The Pod Hotel

De energievoorraad tank terug leeg, schuif ik nogmaals aan bij onze Koreaanse vrienden van Azuur en neem nogmaals een plastieken pot en eet de maaltijd op het binnenterras van ons hotel. Op dit moment 21h30 NYC-time (3h30 Belgium time) ben ik bijna 24h wakker : ofwel goeie pillekes ofwel de adrenaline van the City? Ik vermoed het tweede! Straks een dubbele dosis melatonine om het virusje jetlag te bestrijden om morgen Manhattan Down Town en Midtown te bezoeken.

“Wegvliegen en dan terugkomen, is soms de enige beste manier om…” of zoals Linda van Milk Inc. het zo mooi bewoonde in “Oceans apart I’m stil thinking about you“. Deze laatste commerciële shit niet aan te treffen op mijn Ipod, wel op dat van mijn reispartner gehoord tijdens de vlucht. Ci penso tanta alla mia cipolla…!

” Reunite ” – Isbells

my story from the City

Geplaatst: 29 juli 2011 in Uncategorized

MY STORY FROM THE CITY

Proloog van mezelf : 

Waarom New York City?

Vooreerst wil ik reeds geruime tijd een intercontinentale reis maken en stond USA ergens bovenaan mijn lang lijstje. De vele films, muziekclips en andere beelden hebben me voorheen al zin gekregen om de plas over te steken. En als je USA zegt, dan sprint NYC er absoluut uit. “A City that never sleeps” en vooral het feit er oneindige dingen te zien en te doen zijn, trokken me aan in NYC. Ik wilde de uiteenlopende contrasten en werelden ervaren waar iedereen zo over spreekt!

Ik heb een lange en op het einde een moeilijk sportief hoofdstuk achter de rug. In de loop van de maand maart 2011 besliste ik om definitief een punt te zetten achter de competitie in de sport. Uiteenlopende redenen lagen aan de basis om dat hoofdstuk af te sluiten. Zoals aanslepende gezondheidsproblemen die ik de laatste twee en een half jaar bleef ervaren; het jaartje ouder, wijzer worden en het verleggen van ambities en interesses! Daarom werd het ook eens tijd om een reis te maken zonder steeds te zeulen en “sjollen” met die fiets van me. Ik droomde reeds lang om een reis te maken zonder steeds te moeten trainen…

Ten laatste, een goeie reden om een mooie reis te maken, was het feit dat ik mezelf een cadeau wou geven voor de drie maanden lange intensieve voorbereidingen van studeren en me concentreren voor de selecties voor de job die ik in de toekomst wil gaan uitvoeren. In februari van dit jaar kreeg ik dan ook het heugelijke nieuws dat ik geslaagd was en de deur openstond voor de laatste ronde in september, dus vond ik dat ik mezelf een mooi cadeautje mocht geven in de zin van een onvergetelijke reisbestemming, ditmaal zonder fiets en zonder prestatiedrang.

Deze drie redenen waren voor mij voldoende om een weekje te boeken met een goeie kameraad!

Ik keek er maanden naar uit en bereidde me er dan ook gedegen op voor om er een goed geplande en amusant plezierreisje van te maken.

Proloog van mijn reispartner, Frederik D’Hulst : 

Enige tijd geleden, zo ongeveer halverwege april 2011, kreeg ik van Björn een telefoontje of ik met hem samen op reis wou gaan naar New York City. Ik viel eerlijk gezegd een beetje uit de lucht; had nog geen plannen voor de komende zomervakantie. Zonder al te veel willen zien in de toekomst deelde ik mee dat ik dat wel zag zitten maar dat ik wel wou weten wat soort vakantie het zou worden….en zoals je hieronder zal lezen wat voor een vakantie het geworden is! Na enkele ‘besprekingen’ (lees : een paar keer gezond lunchen in de Komkommertijd en Bioplanet) hebben we geboekt en beiden de Atlantische Oceaan overgestoken richting NYC.

Hieronder het omstandig gedetailleerd en zeer zorgvuldig uitgewerkt verslag voorzien van de nodige fotootjes en ‘links’ hier en daar aangevuld met een gepeperde anekdote.

Laat de reis maar snel komen, dachten we zo. En zo kwam dinsdag 5 juli dichter en dichter bij…