zondag 10 juli 2011

Geplaatst: 30 juli 2011 in Uncategorized

Zondag 10 Juli 2011

Laatste volle dag genieten van NYC en nog een mooie dag voor de boeg, ttz. SoHo, Greenwich Village en Meatpacking District. Maar eerst nog een paar kiekjes gaan schieten in Wall Street. We beslissen om ons ochtendmaaltijd van assortiment van vers fruit te gaan nuttigen op de trappen van het Beursgebouw in Wall Street. Het is zondag, we zullen zeker op ons gemak zijn.

breakfast @ Wall Street

Wonder ” – Lamb

We nemen de metro groene lijn 5, stappen af aan halte “Wall street” en gaan naar de trappen om ons ontbijt te nuttigen. Heel weinig volk en daardoor rustig gevoel over het Financieel hart van de wereld. Na ons portie vitamines voor vandaag gaan we verder richting Battery Park om het Statue of Liberty te fotograferen. We beslisten reeds eerder op ons verblijf in NYC om geen onnodige tijd te verliezen met aanschuiven en de boot te nemen naar het eilandje waar het standbeeld staat en naar Governors Island. Op die plaats is naar mijn mening heel weinig te zien, behalve een standbeeld dat op afstand even mooi is en een klets toeristen die ik liever niet zie. Mijn fototoestel doet zijn werk. Toch wel mooie foto’s van op afstand met mijn klein telelens.

We trekken terug naar de dichtbij zijnde metrohalte om naar SoHo centrum te gaan. We nemen de groene lijn 4 terug en stappen af in hartje SoHo, Prince Street. SoHo (afkorting voor South of Houston street) was oorspronkelijk een industriële wijk, wijk met fabrieken en opslagplaatsen. Tegenwoordig is SoHo hip en trendsetter op het gebied van mode. Met de imposante gietijzeren pakhuizen, boetiekjes en galerijen een van de beste en mooiste shoppinghoods in NYC : zeer geschikte omgeving om te winkelen in een mooie omgeving met mooie mensen!

Island (Delorean remix) ” – The XX

We starten onze wandeling aan Spring Street en gaan zo verder via Broadway naar Houston street en Mercer street. Mijn reispartner dient dringend een toiletje te doen en ik kan eigenlijk wel iets gebruiken om te drinken. We zoeken een mooie bar en komen terecht in Bar Borgia, 161 Prince street; tof plaatsje met deuren tot over de ganse lengte van voormuur wijd open. Mijn reispartner gaat voor een echte frappoccino en ik voor een mint tea. Na toiletbezoekjes en wat paparazzi kiekjes trekken we verder richting Greenwich Village. Hier ontbreekt het strakke rasterpatroon van straten dat zo kenmerkend is voor de rest van de City. Hier buigen en kruisen de straten op een meer natuurlijke manier waardoor de buurt aandoet als een dorp. Of zoals mijn reispartner het zo mooi heette : ” Het is precies het Patershol in ’t groot! ” Oorspronkelijk een wijk van Italiaanse immigranten; in de jaren 60 en 70 veranderde de buurt in een hippiewijk vol artiesten en kunstenaars. Vanwege de gestegen huizenprijzen wonen hier tegenwoordig vooral gelauwerde schrijvers, acteurs, artiesten en zakenmensen. Ik neem de tijd om alles op de lens te zetten. Veel licht, groen en mooie gebouwen! Toplocatie!

My hippie ain’t hip” – Admiral Freebee

Greenwich Village

We wandelen verder doorheen prachtige straten met laagbouw, mooie architectuur en toffe horecaplaatsjes. De rust vindt hier zeker zijn rust… We beslissen om het lusje naar Meatpacking District te maken, ginder te middagmalen om dan terug naar hartje SoHo te gaan om paar shops te trotseren. We gaan via Bleecker street naar Hudson street en komen aan in centrum Meatpacking District. Eventjes toertje langs High Line park, The Standaard Hotel om naar Greenwich Av te gaan, want daar zou ik, als dagelijks eter van soja producten, graag lunchen in “Soy Cafe“. Een restaurant waar merendeel met soja en glutenvrije producten wordt gewerkt. Maar oeps, mijn reispartner trekt aan mijn mouw en doet teken dat ze hier schoenen van New Balance verkopen (ik had hem reeds eerder gemeld als je ergens dit en dat ziet, let me know). Dus binnen en terug buiten met een brandnew pair of USA shoes. Ik vraag aan de uitbundige verkoper waar het Soycafe is; checkt zijn Android toestel met google – maps en toont me de weg. Maar aangekomen op de beoogde plaats niet veel te zien. We gaan eventjes blokje om en voilà : The Soycafe, on the corner of Greenwich Av en Jane Street.

Once around the block” – Badley Drawn Boy

speltcrepe

Een op de hoek gelegen klein plaatsje vol jonge, vlijtige, werkend, typende op hun Mac’s mensen. We nemen plaats aan het venster en bestellen het volgende : mijn reispartner een bagel met gerookte zalm (naar analogie met Alexandra; zou hij ze een missen?) en een homemade ginger tea soda; ik een speltcrêpe met soyacreme, dadels en vijgen en een groentesoep. Zeer lekker en super heilzaam. Mijn reispartner heeft niet genoeg aan zijn baggel en bestelt nog een crêpe met hesp en soycreme. Ter afsluitende verfrissing bestel ik nog een homemade pink tea soda. Topplaats, jammer dat in ons Vlaanderen dit niet of amper bestaat!

Nu in één rechte lijn naar het shoppingwalhala – Bleecker street, want er staan nog enkele zaken op mijn lijstje om kopen. Eerste stopplaats : Marc Jacobs voor een Macbook sleeve. Of zoals Marc Jacobs het zelf zo mooi verwoordt : ” Show your laptop some love “. Mijn reispartner zijn ogen vallen op teenslippers van Marc Jacobs en ik schaf, zoals gepland, een zwembroek aan. Een zwarte jeans lukt ingevolge gebrek aan de juiste maat niet; jammer. Nochtans de winkeluitbater kwam met alle soorten modellen en maten aandraven tot beetje ongenoegen van mijn resispartner die moest wachten; to kill the time verorberde hij een wederom a ginger flouvered icecream.

Bleecker street is een lange prachtige straat vol toffe shops, horeca en mooie mensen. Een plezier om hier rond te lopen. Maar toch eventjes het kopje inwrijven tegen de blakende zon; dat ik met geen rode pioen thuiskom.

We stappen verder door hartje SoHo, want deze morgen nog geen enkele winkel open. In Mercer street klampen twee dames me aan met de vraag waar Marc Jacobs zijn shops heeft (door het feit dat ik met een zak rondliep). Ik leg hen beiden uit langs waar maar tussen mijn exposé blijkt dat die twee dames van Parijs zijn en schakel over naar Frans. Wat is een Vlaming toch multilinguaal!

We doen de blokken van Houston, Prince, Mercer en Spring street aan. Veel volk, een beetje teveel eigenlijk, zeker in vergelijking van waar we komen. Drukte en toeristen : allergie! We stappen nog een paar eigentijds winkels binnen zoals Club Monaco, Oakley, All Saints,… maar verder niets meer. Het enige wat ik nog aanschaf is een mooi lederen armbandje en wij tweeën, afdingen, 5 petten van de NY Yankees (één voor mij en vier voor mijn reispartner en zijn drie broers). We nemen de metro uptown en gaan naar ons hotel.

Slow ” – dEUS

Ik doe nog snel mijn loopschoenen aan en doe een toertje midtown; mijn reispartner blijft eventjes rusten te bed. We douchen ons, kleden ons op en bespreken waar en wat we gaan doen. What are the possibilities? Dinner at Meatpacking District, Greenwich Village, Brooklyn @Buddys, Greenpoint @the Five Leaves,…? We gaan voor iets nieuws en kiezen het Amerikaanse Patershol. We gaan met de taxi en vanaf nu begint hoe-zou-ik-het-zeggen de kloterijen! Of zoals mijn reispartner het zo ludiek stelt : ” Ge hebt dommeriken, slimmen en dan komen wij! ”

Sabotage ” – The Beastie Boys (rapgroep uit NYC)

We vragen aan de taxichauffeur om ons te droppen op het kruispunt van Christopher Street. Hij mompelt iets en kunnen er uit verstaan dat hij zijn neef moet bellen waar dat ergens is… Hij dropt ons letterlijk aan Washington Square Park; nog een klein eindje van waar we willen zijn. Bij mij begint het een beetje te koken, vooral door het feit dat we er zeker nog niet zijn, dat we hier op dat plein ons eens deftig gemist hebben en dat het hier zeker niet simpel is. Ik mis een kompas om ons te oriënteren, shit dat is hier ingewikkeld.

Allé ons gezond verstand bijeen gesmeten; mijn oriëntatiegevoel laten spreken en door mijn legertalenten komen we op de plek waar we ons initieel hadden willen bevinden. Nu op zoek naar een geschikte plaats om te dineren.

Part two van ze-gaan-hier-eens-met-ons-kloten-gaan-rammelen! We sterven van de honger en willen eigenlijk zo snel mogelijk iets lekkers eten. We beslissen om het eens te vragen aan een local; die moet toch de hotspots hier kennen. Ik vraag aan de eersten den besten “bruinen” (letterlijk en figuurlijk) voorbijganger om ons een lekker restaurantje hier in de buurt aan te wijzen. Hij verwijst ons met stip naar ” Buvette ” gastroteque – 42 Grove Street. Ziet er op eerste zicht een gezellig plekje uit, beetje Italiaans – Frans ogend interieur met propere mensen. Zoals gebruikelijk in NYC nemen we plaats aan de toog en nemen een kijkje in de menukaart. We gaan resoluut voor twee gangen want de honger begint toe te slaan. Als voorgerecht nemen we beiden een soort van inslata (met kweet niet meer wat) en als hoofdgerecht mijn reispartner scampi en ik een stoofpotje van  polpetino (Italiaanse gehaktballetjes). Zo gezegd, zo gevraagd; laat maar de borden komen. Het eerste bordje zien we à la minute bereiden voor onze ogen; smaakt ook heel lekker, maar wel wat aan de kwantitatieve mindere kant, maar goed ja, we trekken volop de kaart van het hoofdgerecht.

Oeps, wat krijgen we nu? Is dat een hoofdgerecht? Lijkt me een proevertje… Mijn reispartner verbleekt bij het zien van de omvang, kleur en nulgarnituur van de twee (jaja, goed gelezen) scampi. Enkel een toetje mayonaise ligt ernaast. Ik heb iets meer geluk en tel toch vier balletjes in een toch wel lekker sausje. Halverwege ons bord (na enkele minuten toch al) komt de ober aandraven met paar sneetjes brood. Mijn reispartner begint het op zijn hongerige heupen te krijgen en bereidt zich voor om zijn gedacht te zeggen tegen de omhoog gevallen (door enkele woorden Frans te willen broebelen) maître. Ik stel voor om zo snel mogelijk af te rekenen en weg te gaan. Ik kan mijn reispartner overhalen om geen boze woorden te gebruiken.

Hoe zou het komen dat ik van her en der massa’s foto’s hebt getrokken en hier niet wilde?

 “Fuck You” – Cee Lo Green

The High Line Park @ Standaard Hotel

We trappende het hier af; neuten nog een beetje tegen elkaar (kwestie van een beetje tegen elkaar af te reageren) en gaan voor onze laatste avond naar Meatpacking District – High Line Park. Dat is een oude bovengronds treinbedding die sedert enkele jaren pas dienst doet als park en wandelruimte. We nemen een paar foto’s en uit pure vermoeidheid nemen de metro uptown naar ons nestje. Het is welletjes geweest!

We are getting nowhere…” – Magnetic Man feat John Legend

Mijn reispartner wil nog een biertje drinken om zijn portie garnaalkes door te spoelen en bestelt een Corona bij onze Koreaanse vrienden – Azuur; in een papieren zakje zoals in de films, want geen drank op straat, wat anders de boeien (zoals het Koreaantje zo mooi toont).

” Night air ” – Jamie Woon

We lopen de ietwat verkeerd gelopen avond over en ik kom tot het volgende besluit : jammer dat een zo’n fantastische week een dergelijk mindere slotavond kent; ik voelde me wat ambetant omdat hoe goed ik het ook wilde, we hebben ons lot in handen van twee debielen gelegd, ons letterlijk laten doen en had beter zelf in eigen handen genomen (ken nochtans een goed restaurant in die buurt, namelijk Cacio e Pepe, zelfde als in Monte Carlo ooit gegeten). Ik heb me laten kloten. Maar het besef dat het einde van een prachtreis aangebroken was en de toegeslagen vermoeidheid, zijn twee zaken die meegespeeld hebben. Liever een avondje in Buddys – Brooklyn – of the Five Leaves – Greenpoint -… Doet totaal geen afbreuk aan onze topvriendschap en super reis!

We doen de oogjes toe en gaan een diepe slaap tegemoet.

Buona notte ragazzi.

“Insects” – The XX

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s