zaterdag 9 juli 2011

Geplaatst: 30 juli 2011 in Uncategorized

Zaterdag 9 Juli 2011

Breakfast @ rooftop

Na een ietwat regenachtige avond van gisteren, staat vandaag weer de blinkende zon gepland. Wederom zelfde ochtendrituelen van fruit met drankjes gaan kopen bij onze Koreaanse vrienden en deze nuttigen op de rooftop van ons hotel. No better way to start your day with fresh fruit and water!

Balthazar – ” Throwing A Ball

Brooklynbridge

Nemen de subways richting zuiden, naar het Financiële district en stappen uit aan de halte Fulton street (lijn 6) aan het begin van de befaamde Brooklyn bridge. De befaamde (296m) lange brug loopt van het zuiden van Manhattan naar de wijk Brooklyn. We wandelen de brug af tot in Brooklyn, blijven af en toe stil staan om foto’s te nemen van elkaar en van de beide kanten van het vasteland. Prachtige beelden van zowel Manhattan en Brooklyn; beloofd om Brooklyn te zien. Brooklyn is een wijk met een diversiteit aan bouw, culturen en bevolkingsgroepen. Vroeger een industriegebied met oude loodsen werd naar verloop van tijd (jaren 70) bewoond door artiesten. Op dit moment vindt je er een unieke mix van galerijen, restaurants, vintageboetiekjes en formidabele uitzichten over de East River.

pancakes @ Buddys

Onze maagjes beginnen te grommen en hebben zin om te brunchen. We stappen zonder aarzelen Buddy’s binnen en nemen plaats aan een lange houten tafel in het midden van de grote plaats. We overschouwen de menukaart en kies een traditional steelcut Oatmeal en mijn reispartner pancakes en een Ginger Ale. De beide bestellingen vallen reuze mee en smaakt ons enorm; zelfs de pancakes zijn overvloedig en help mijn reispartner met opsmullen. Overheerlijk, zeker met  drupjes Maple Syrup. We nemen foto’s, hebben het hier reuze naar ons zin en leggen contact met een ober genaamd “Gent”. Toffe knul die ons enkele tips geeft en ons de weg wijst doorheen de straatjes van Brooklyn. Eventjes toiletbezoekje en nemen afscheid van een gezellige keet! Hopelijk tot binnenkort.

oatmeal @ buddys

Bij valavond moet het hier prachtig zijn; aan het water zittend en kijkend naar de vele lichtjes van Manhatten met Agnes Obel – “Riverside”  : “I walk to the borders on my own, to fall in the water just like a stone, chilled to the narrow in the bones, why do I go here alone?”

Muziekgroepen die hier afkomstig zijn, oa :

The Drums – “Let’s go surfing”

Yeasayer – “Madder Red”

Brooklyn Bridge

We stappen eventjes langs de gezellige en qua architectuur prachtige gebouwen rijen die zich bevinden te DUMBO (Down Under the Manhattan Bridge Overpass). We steken verder door naar Court street en vanaf daar begint de gezellige buurten van het echte Brooklyn : mooie laagbouw, vintage shops, restaurants en een rustig ogende bevolking. Hier zou ik wel iets tofs kunnen vinden… We stappen en blijven maar doorstappen tot we eigenlijk veel te ver, want wilden op de kruising met Atlantic Av. afslaan en zo verder gaan naar het metronetwerk om ons te brengen naar Williamburg. Maar we zitten eigenlijk een gans eindje te ver; zo tof en gezellig is het hier dat we de afstand volledig uit het oog verliezen.

Terugkerende langs de andere kant van Court Street en eventjes checken op een kaartje, komt een Frans – Engels sprekend dametje ons terstond ter hulp en vraagt waar we naartoe willen : richting Altantic Av. “Neem hier een beetje verder rechts af tot aan Smith street en dan komen jullie er recht op uit.” Thanx, bye! Zo gezegd en gedaan komen we in Smith Street; wederom de zelfde soort straat vol toffe gezellige sfeer. Het echte Brooklyn ademt die soort van rustige alternatieve sfeer uit die ik enorm apprecieer; de rust van het wonen in een stad waar ik op zoek naar ben en hopelijk in de (nabije) toekomst kan vinden!

In Smith street valt mijn oog op een winkeltje van steentjes en juweeltjes. Aha I found what I was looking for. Binnenkomend in “Brooklyn Beadbox“; Beads for all of your needs” verwelkomt een middelbare leeftijd ogende dame ons met grote welkom. Ik snuister wat rond en vind nogal snel mijn zin. A necklace with purple stoned called Agate. Ze neemt haar tijd om de licht purperen steentjes op een ander touwtje te binden en vastmakend aan een slotje is het snel klaar. Maar intussentijd knopen mijn reispartner en ik een gesprek aan met een blondine uit Washintong DC. Ik vraag nog enkele dingen uit de buurt aan de dame van de winkel zoals tips voor ’s avonds uit eten te gaan. Ze raadt me aan om te gaan dineren naar “Sea” in Williamsburg; Asian fusion restaurant. Ze drukt me op het hart dat de buurt Williamsburg ons wel zou bevallen because “lots of boys and lots of girls”. Afscheid nemend van een vintage shopje uit de 1000 trekken we verder naar Atlantic Av. Aankomend nemen we rechts en lopen de Atlantic Av af; terug die zelfde uitgesproken rustige gelukzaligheid die in de straten van Brooklyn rondwaait. Zeer aangenaam gevoel; het gevoel van hier meer en meer te willen zijn; een gevoel van ook zo te willen leven en wonen…

Op de kruising van Atlantic Av met Fifth Av zoeken we de metro, wederom geen evidentie om die groene bolletjes te vinden, maar duiken toch de onderwereld in en nemen de “train” (groene lijn G) richting Greenpoint Av.

Om 15hr slaan we Bedford Av. wandelend, genietend van de zon en het optisch decor van de huizen aan bomenlanen. Op de hoek van Bedford Av. met Nassau Av., 18 Bedford Av., doemt Bar 18 ” The Five Leaves ” op bruisend van leven en alternativiteit. We krijgen door allerlei beschilderde mensen, waaronder een model-achtig meisje met marine shirtje, een plaats aangewezen aan de toog. We zien de cocktails aan de lopende band klaargeschud worden door drie mannen, getekend door het “zware uitgangsleven” en andere niet conforme geneugtes des leven. We nemen een kijkje in de menukaart, maar zijn meer bezig met het soort mensen die zich in de befaamde bar bevinden. Na wat gevraag en getwijfel maken we toch een bestelling; mijn reispartner gaat voor een calorierijke dag (na de pancakes van deze voormiddag) verkiest hij ditmaal om the real american way op te gaan en gaat resoluut voor “the five leaves burger (wit grass-fed beef, fried pineapple ring, house pickles beets and harissa mayo) en ik voor een gezonde lunch in de vorm van “radicchio & watercress (with toasted ahorn squash, feta and red onion).

Nog steeds een beetje onder de indruk van deze tent, wachten we met vol ongeduld op onze maaltijden. Luisterend naar de rauwe klanken van ” the Ramones “, New Yorkse punkgroep opgericht midden jaren 70, vraag ik me af waarom hier (Greenpoint) meer mogelijk is en ingeburgerd is dan in ons bekrompen Vlaanderen. Ik ga nog snel een toilet bezoekje brengen en passeer langs de open keuken waar enkele Zuid-Amerikaanse mensen de borden aan het prepareren zijn. Het toilet is groot en de lompe deur gaat toe met groot schuurslot. Het concept van het etablissement (zoals ik later zou lezen) heeft de vorm van een schip.

The Five Leaves

De man achter de toog komt met onze borden aandraven en beginnen heerlijk te smullen; vooral mijn reispartner leeft zich ten volle uit op zijn rijk gevulde burger! Ik hou het zoals steeds sober maar is toch heel lekker.

De mensen aan de toog komen en gaan tot plots rechts van mijn reispartner een zwarte dame (lees negerin) komt plaatsnemen. Ze bestelt een broodje met gerookte zalm en leest verder haar boek “Sex at down“. Mijn reispartner raakt aan de klap met haar; ze bespreekt met hem de inhoud van het boek : “mensen zijn niet gemaakt om monogaam te leven en te zijn”. Alexandra (want zo heet mijn reispartner zijn nieuwe bevallige gesprekspartner). Ze is een pas afgestudeerde sociologe, dochter van een Russische vader en een Afrikaanse moeder, dagvers gescheiden van de depressieve en alcoholverslaafde vader van haar vierjarige dochter. Het gesprek verlegt zich naar de problematiek in België, het sociaal zekerheidsstelsel te België en NYC en haar levensstudie “de sociologie”. Mijn reispartner neemt afscheid van een natuurogend meisje met zaadvragende oogjes… Daar ga ik hem straks nog iets over zeggen of toch tenminste paar bedenkingen bij maken!

See love ” – AKS & Selah Sue

Hetzelfde speelt zich af langs mijn kant, ttz een zwartharig meisje met skinny grijs broekje, rood/blauw cowboy hemdje en zwart Chanel brilletje houdt me in de gaten tot wanneer ik, door het feit dat een koppel aan de toog wil komen plaats nemen en we genoodzaakt zijn een plaats op te schuiven, naast haar kom te zitten. Ze vraagt me prompt : ” Did you say something? ” We geraken aan de klap en wisselen bedenkingen, info en verschillende visies van creditcard-gebruik en namen uit. Aan het toffe gesprek komt een einde en betalen elk onze rekening.

Het liedje “I’m new here” van de recentelijk overleden Gil Scott-Henron feat. Jamie XX komt me voor de geest en zal me later aan Viola herinneren.

Maar we zijn in NYC en niet Vlaanderen… In ieder geval alweer een bewijs dat het leven vol aangename verrassingen zit met vragen : “What if…”.

We zetten onze queeste doorheen Greenpoint (Williamsburg) verder en lopen de befaamde en beruchte Bedford Av. verder af. Bedford Av. in Williamsburg is een relatief nieuwe opkomende buurt in NY waar de vervallen ogende huisjes en gebouwen opgekocht en bezet werden door de nieuwe generatie alternatieve jeugd vol culturele ideeën. Hier leeft nog de gedachte van “love and peace”. Speciale sfeer waait hier rond, een sfeer die me goed doet voelen. Vooral het feit dat achtergestelde wijken na verloop van jaren een andere bestemming krijgen door het bewonen van een ander soort “bewuster volk”; het is deze aantrekking die ik heb; ook in mijn visie om in afzienbare toekomst een andere woning te betrekken, want in Vlaanderen bestaan er ook zo ontgonnen gebieden.

Trouwens Gabriel Rios – “Broad Day Light” is hier woonachtig en The Black Box Revelations, andere Belgische topper, hebben hier in deze buurt reeds opgetreden – “ Love Licks ”.

De Kortrijkse nieuwe Indiepop band hebben hier geruime tijd verbleven om de nieuwe Amerikaanse muzikale wind op te snuiven en brachten nadien ” Black Video ” uit.

We slenteren nog wat verder en tegen de vooravond nemen we de metro terug naar de metropool van de commerce. Aangekomen gaan we snel binnen bij onze Koreaanse vrienden en kopen wat om te drinken. Het madammetje van deze morgen staat nog steeds achter de toog; ze herkent ons stante pede en verwelkomt ons met  :”The two white guys, the one with the blue eyes and the other with the hazelnut eyes”.

Ik had een paar keren aan mijn reispartner gezegd : “zeg, zou je niet eens naar een kapper, hier (naast ons hotel) is er eentje” . Na beetje aandringen van mijn kant aan het adres van mijn reispartner, bezwijkt hij onder mijn lichte druk en stapt dan toch die kapperszaak binnen. Ik beslis om even de nieuwe Free Nike shoes aan te trekken en een toerke te lopen in Midtown Manhattan.

Mijn reisgenoot stapt dus de kapperzaak binnen, waarna hij de prijs vraagt. De woorden waren nog niet goed en wel koud en de kapper genaamd Jeff zei heel kordaat 35 dollar! Mijn reisgenoot stond alweer met een been buiten na een dagje stappen in Brooklyn; dit is teveel. Kapper Jeff had het blijkbaar in de mot en verlaagde zijn tarief prompt naar 25 dollar wat nog niet mis was : ”‘I’ll make you good price”. Enfin terwijl ik gaan lopen was, werkte Jefke aan een nieuwe snit bij mijn reisgezel. Zoals iedere kapper raak je in de stoel aan de praat, bleek dat de kapper eigenlijk geen Amerikaan is maar een Albanees, die eerst uitgeweken was naar Nederland en naderhand zich gevestigd had in NY en dus ook een aardig mondje Nederlands verstond. Na een goed half uur fris geknipt en monter de kapperszaak verlaten om de rest van de reis verder te zetten.

Ik loop een goeie 20 minuutjes in het zweet, douche, mooi hemdje aan en terug naar Williamsburg om te gaan eten naar ” Sea ” op aanraden van de dame van de “Brooklyn Beadbox”.

We nemen de metro lijn L (in de metro staat een driekoppig bandje een liedje te spelen van “the Jackson Fives”; dag voordien ook gespot maar dan het nummer van Cee Loo Green – “ Fuck You “, afstappen aan metrohalte Bedford Av, gaan we in rechte lijn naar het restaurant “Sea”, zijstraat van Bedford Av in de street. Een kruising tussen een bar, dancing, resto! Prachtig interieur, althans wat te zien valt want toch redelijk donker zelfs voor te eten. We komen tegen 21h binnen en melden ons aan bij twee Oosterse dames. Geen reservaties, dus eventjes wachten aan de bar bij het nuttigen van een apéro. Maar de manier van organisatie is wel vooruitstrevend, toch voor een Vlaming. Ik diende mijn identiteitskaart af te geven en kreeg een bakje met lampjes die me ging aantonen wanneer er een tafel vrij zou komen. Mijn reispartner bestelt een cocktailtje, vraag me niet de naam uit te spreken van de cocktail, het was cocktail nummer 4 en ik een glaasje wijn. Na 30 minuutjes krijgen we een mooi plaatsje toegewezen in het midden van de restaurant naast een vijvertje met een bootje en een groot Aziatisch beeld. Ik kies sea’s chicks breast en mijn reispartner Tamarid Seafood Combo; de borden zijn overheerlijk (ook door het latere uur en stevige honger), maar mag er best wezen met een potje rijst. We palaveren nog een beetje verder; ik neem nog wat foto’s en zelfs een filmpje om de muziek te kunnen opnemen. Toffe keet, herhaling vatbaar.

@ Sea

We verlaten “Sea” en slenteren nog wat door de levendige en aangename buurt van Greenpoint (Williamsburg). We worden automatisch aangetrokken om nogmaals een kijkje te nemen naar, voor ons beiden, favoriet plaatsje : The Five Leaves! De hoekrestaurant/bar stamp vol en mijn reispartner zijn met stip nummer 1 dienster is niet present; we beslissen om de metro hotelwaarts te nemen want de oogluikjes worden zwaarder en zwaarder; lange en zware dag gehad en morgen laatste volle dag voor de boeg.

Op de metro geniet ik van de voorbije dag : het was er eentje uit de duizend, prachtige zonnige dag in een voor mij place to be. Ik heb grote interesse in nieuwe alternatieve dingen en voel me er ook thuis in. Greenpoint, Bedford Av, The Fives Leaves, Williamsburg en natuurlijk de peaceful wijk Brooklyn hebben een grote indruk op me nagelaten en hebben mijn hart veroverd. Hier zien ze me zeker en vast nog terug.

Cosmic Love ” – Florence and the Machine

Jammer dat er de periode van ons verblijf in NYC geen enkel tof concert gepland stond; vooral veel optredens in Williamsburg hebben er plaats. Een droomconcert van me is om de “cultgroep” Sonic Youth te zien spelen, hopelijk ooit eens; zij zijn trouwens van NY.

Good night lovely people of mine! Big kisses and hugs!

Met deze prachtige songs van de Gentse bands : Amatorski –  ” Soldier “ en The Bony King of Nowhere – ” Sleeping Miners ” val ik een diepe gelukzalige slaap…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s